บุหรี่รัก
ฉันนอนมองควันบุหรี่ ที่ฉันเพิ่งจุดมันขึ้นมาสูบเมื่อสักครู่
มองดูมันลองล่อย ตลบอบอวน เต็มไปด้วยควันฟุ้ง ๆ สีขาว ๆ
ณ เวลานี้ดูมันช่างสวยงามยิ่งนักในความรู้สึกของฉัน
ฉันรู้สึกเป็นสุขที่ได้สูบมัน รู้สึกผ่อนคลายที่ได้พ่นมันออกมา
แต่ฉันไม่รู้หรอกว่า ความสุขที่ฉันได้จากมัน
มันกลับทำร้ายตัวฉันทีละ นิด ทีละ นิด โดยที่ฉันไม่รู้ตัว

ดู ดู ไปบางทีมันก็คล้ายกับความรักของฉัน
ฉันรู้สึกเป็นสุข รู้สึกดี ที่ได้รู้จักและรับมันเข้ามาในชีวิต
โดยที่ไม่รู้หรอกว่าอนาคตของฉันข้างหน้าจะเป็นอย่างไร
ขอเพียงให้ได้สูบ และ เสพ มัน ให้ฉันมีความสุขไปวัน ๆ ก็พอ

มันทำให้ฉันลืม....ฉันกำลังลืมอะไรไปบางอย่างในชีวิต
ฉันลืมที่จะเผื่อใจ ลืมที่จะดูแลตัวเอง และหลงอยู่กับรูปและรสของมัน
กว่าจะรู้ตัวฉันก็ติดมันเสียแล้ว และยากที่จะถอนตัวออกมาจากมัน

ทุกครั้งที่ฉันอยากจะเลิก ฉันพยายามที่จะตัดใจจากมัน
แต่รสชาติ และความรู้สึกที่ฉันได้รับจากมัน มันกลับเรียกร้องให้ฉันกลับไปหามันอีก
ฉันรู้สึกทรมาณ เมื่อขาดมัน มันเหมือนกลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของฉันไปแล้ว

แล้วมันก็กลับมาทำร้าย ร่างกาย และ จิตใจ ของฉันจริง ๆ
ฉันเริ่มไอ เริ่มเจ็บคอ เริ่มรู้สึกทรมาณและกระวนกระวายใจ
ทั้ง ๆ ที่ ฉันก็ยังสูบมัน เสพมัน และมีมันอยู่
แต่ก็ยังมีความต้องการมันมากขึ้นเรื่อย ๆ
แม้ว่ามันจะทำให้ฉันรู้สึกดี เพียวแค่ชั่วคราวเท่านั้นเอง

ฉันรู้สึกทรมาณทุกครั้งที่ความรักของฉันไม่ได้เป็นดังหวัง
รู้สึกกระวนกระวาย และหงุดหงิดใจในยามที่คนรักไม่มา
รู้สึกกระหาย และต้องการมันเหมือนดังเวลาที่ฉันขาดบุหรี่
แต่ก็จะรู้สึกผ่อนคลายในยามที่ได้สูบมัน เหมือนดังเวลาทีเขาอยู่เคียงข้าง

คำพูดหวาน ๆ การกระทำซึ้ง ๆ ของเขา
เหมือนสารนิโคติน ที่อยู่ในบุหรี่
มันทำให้ฉันรู้สึกดี ติดมัน ต้องการมัน
และมันก็พร้อมที่จะทำร้ายฉันไปพร้อม ๆ กัน

ฉันไม่รู้ว่าฉันจะหยุดที่จะเสพและสูบ มันได้เมื่อใด
แล้วเมื่อไรกันที่ฉันจะตัดมันไปจากชีวิตฉันได้
ในเมื่อทุก ๆ วัน มีแต่คนคอยหยิบยื่นบุหรี่ให้กับฉัน

ทุก ๆ ครั้งที่ฉันหยิบบุหรี่ซอบใหม่ขึ้นมาจุด
มันก็ดูเหมือนว่า ฉันยอมรับความรักครั้งใหม่เข้ามาในชีวิต
และยอมรับให้มันทำร้ายฉันอีกครั้ง เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา

ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าฉันจะต้องสูบบุหรี่อีกสักกี่ซอง
ฉันถึงจะเพียงพอ และหยุดมันได้ซะที
หรือว่าฉันต้องรอให้ปอดของฉันพัง
หัวใจของฉันด้านตาย ไร้ความรู้สึกซึ่งความรัก และความต้องการ
และร่างกายของฉันกำลังจะใกล้ตาย ในอีกไม่นาน...
ซึ่งเมื่อเวลานั้นมันมาถึงฉันก็คงจะหยุดมันได้เสียที

แล้วเมื่อไรกันที่ฉันจะมีวันนั้น และหลุดพ้นจากมัน ได้เสียที