Peerawat's profileKeNgJuNg***Nai Hua YikPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    28 May

    โดน...อะ

    นิทาน.....กับ.......ความรัก
    มีนิทานอยู่เรื่องหนึ่งที่อยากจะเล่าให้ฟัง...... มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน มีทั้งความสุข, ความเศร้า , ความรู้ , และความรู้สึกอื่นๆรวมทั้งความรัก ด้วย อยู่มาวันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่า "เกาะกำลังจะจม" ดังนั้นทั้งหมดจึงเตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ "ความรัก" ต้องการที่จะอยู่บนเกาะจะกระทั่งวินาทีสุดท้าย เมื่อเกาะเกือบจะจมแล้ว ความรักก็ได้ตัดสินใจขอความช่วยเหลือจาก.......
    "ความรวย" ซึ่งแล่นเรือผ่ามาพอดี ความรวยกลับตอบความรักว่า "ไม่ได้หรอกความรัก ฉันรับเธอไม่ได้เพราะเรือฉันหน่ะเต็มไปด้วยเงินทองแล้ว รับเธออีกคงตายด้วยกันหมด มันไม่มีที่ให้คุณนั่งแล้ว" ความรักจึงตัดสินใจถาม
    "ความเห็นแก่ตัว" ซึ่งเดินทางผ่ามาเหมือนกันด้วยเรือลำงาม "คามเห็นแก่ตัว ๆ ๆช่วยฉันด้วย" ความรักตะโกนขอความช่วยเหลือ ทันทีที่ความเห็นแก่ตัวได้ยินหันไปมองความรักแล้วตอบกลับไปว่า "ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก ความรักคุณหน่ะเปียกไปทั้งตัวแล้ว หากคุณขึ้นเรือมาเรือฉันก็เปียกไปด้วยซิ" ความรักยังหาทางเอาตัวรอดจนมองเห็น........
    "ความเศร้า" ได้พายเรือผ่านมาใกล้ๆ ความได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีกว่า "ความเศร้าอนุญาตให้ฉันขึ้นเรือคุณได้ไหม" แต่ความเศร้าตอบว่า "โอ้ความรัก ฉันกำลังเศร้าอยู่ ตอนนี้ฉันเศร้ามากเลย ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขออโทษน่ะ" แต่กระนั้นเถอะความรักยังไม่ท้อก็เห็น
    "ความสุข" ซึ่งได้ผ่านมาเหมือนกัน แต่เขาไม่ได้ยินแม้เสียงร้องเรียกของความรัก เพราะมัวแต่สุขจนลืมตัว จึงไม่ได้สนใจสิ่งต่างๆรอบกาย ..............จนกระทั่งความรักเริ่มเหนื่อย หมดแรงที่จะพยุงตัวเองไม่ให้จมก็เริ่มถอดใจว่าตัวเองต้องตายแล้ว และยอมรับความจริงกลับส่งที่จะต้องเกิดขึ้นคือ ความตาย ที่กำลังรออยู่ ..................... เขาเริ่มปล่อยตัวเองให้ไหลไปกับสายนำ้ที่ไหลเชี่ยวกลาดนั้น................... .............. ทันทีทันใดนั้น ...มีเสียงแก่ๆ ดังขึ้นมาว่า
    "มานี่! ความรักส่งมือมา ฉันจะรับคุณไปเอง" ......... ความรักเหนื่อยและเผลอหลับไป ไม่มีแรงแม้กระทั่งจะลืมตาขึ้นมองชายแก่คนนั้นว่าเป็นใคร มาช่วยเขาไว้ทำไหม คำถามมากมายที่มีและอยากถามได้จมหายไปกับเรี่ยวแรงที่อ่อนล้าของเขา...............
    เมื่อเขาตื่นขึ้น.....ก้อพบว่าตัวเองมาอยู่กลางทุ่งหญ้าบนเกาะแห่งหนึ่งซึ่งอุดมสมบูรณ์ไปด้วยธรรมชาติที่งดงาม และได้พบความรู้สึกทั้งหมดที่มาจากเกาะเดียวกัน แต่เขากลับไม่พบเจ้าของเสียงแก่ๆคนนั้น เขาพยายามมองหาแต่ไม่ว่าจะมีผู้ใดแก่เลย เขาจึงตัดสินใจไปถาม
    "ความรู้" ว่า "ท่านรู้ไหมว่าผู้ใดช่วยเรามา" ความรู้ตอบว่า "เวลาไง เจ้าไม่รู้เหรอ" ความรักสงสัยอีก จึงถามความรู้ต่อไปอีกว่า "ทำไมเขาจึงช่วยเรา ทั้งที่คนอื่นต่างเอาตัวเองรอดทั้งนั้น" ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตนแล้ว
    จึงหันไปบอกความรักว่า ................................... .


    "ก็เพราะว่ามีเพียงเวลาเท่านั้นที่จะเข้าใจว่า ความรัก นั้นยิ่งใหญ่แค่ไหน"
    .......................................................................................................
    22 May

    ยิ้ม หวังงว่าจะเข้าใจ

    ทุกๆครั้งที่ฉันใกล้ ทุกๆครั้งที่ได้พูด ทุกๆครั้งที่พบกับเธอ
    จิตใจข้างในของฉันก็รู้สึกได้เสมอ ว่าเธอมีความหมายเท่าไร
    ยิ้มของเธอแค่ครั้งหนึ่ง หัวเราะของเธอแค่ครั้งหนึ่ง เธอรู้ไหมมีค่าแค่ไหน
    หมื่นพันฉันจะสะสมทุกอารมณ์ เก็บเอาไว้ เติมใจในวันที่ต้องการ
    * ให้เป็นคะแนนเป็นรางวัล และเป็นเหมือนดังของขวัญ ที่เติมให้ชีวิตฉันสวยงาม
    ไม่ว่าหันหน้าไปทางไหน ก็พบว่ามีแต่ความอ่อนหวาน
    เป็นคะแนนเป็นรางวัล และเป็นเหมือนดังของขวัญ ที่ฉันเฝ้ารอมานานแสนนาน
    ขอแค่มีเธออยู่ตรงนี้ฉันยอม ไม่มีใครตลอดกาล
    เล็กหรือน้อยฉันก็เก็บ เยอะไม่เยอะฉันก็เก็บ ไม่ว่าเธอมีค่าแค่ไหน
    หมื่นพันฉันจะสะสมทุกอารมณ์ เก็บของเธอไว้ เติมใจในวันที่ต้องการ
    ฉันยอมไม่มีใครตลอดกาล ฉันยอมไม่มีใครตลอดกาล
    รักมากมายขึ้นทุกวันๆ
    ความผิดของกูคนนี้
    กูรู้ว่ามันใหญ่หลวง
    กูอาจจะหายหน้าหายตาไปสำหรับเพื่อนหลายๆคน
    กูไม่ได้ตั้งใจที่จาโกหกใคร
    กูรู้ว่าบางคำที่กูพูดไปอาจทำให้ใครบางคนโกดกู
    กูไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเป็นแบบนี้
    ถึงจะขอโทดไปก้อคงไม่มีความหมาย
    มีหลายคนที่กูอยากจะคุยด้วยอยากจะขอโทด
    มีใครหลายคนที่เข้าใจกูบ้าง
    แต่ก้อมีใครหลายคนที่คงจะไม่ยอมรับคำขอโทดหรือแม้แต่จะรับฟังกูก้อได้
    กูขอ ขอโทษในทุกๆอย่าง
    แต่ไม่ขอแก้ตัว แต่กูจะพยายามทำทุกอย่างให้ดีขึ้น
    กูอยากขอโทดมึงมากที่สุดนะไอ้บี้
    แค่อยากจะขอให้มึงรับฟังกูบ้าง
    บางอย่างที่คิดโกดกูบางเรื่องมันไม่จิงนะ
    บางเรื่องมันเป็นการเข้าใจผิด
    มึงจะรับฟังกูเมื่อไหร่นะ...
    แต่พวกมึงไม่ต้องมาพาลโกดกูเป็นเทรนหรอกนะ
    แค่นี้กูจาบ้าตายแล้ว
    ไว้พวกมึงรับฟังกูเมื่อไหร่กูก้อจาบอกเหตุผลของกูบ้างนะ
    -ขอโทษนะทุกคน-
    กูยังมีเลือดน้ำเงินขาวอยู่เต็มตัวนะ