| Peerawat's profileKeNgJuNg***Nai Hua YikPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
24 February อยากอัพมนุษย์ค้างคาว
กลางคืนก็นอนไม่เป็นหรอก เข้านอนก็ตอนเช้าๆ
พอได้นอนก็นอนยาว...นอนยาว เช้ายันเย็น
กลับมาเจอแต่เธอก็ต้องไป สวนกันเป็นประจำบนทางด่วน
ส่วนตัวเองก็รู้ ฉันเป็นไง
*ฉันมีเพียงเธอ ไม่อยากเจอ ว่าเธอเผลอไปมีใคร
จะช็อตตายคาเวลา
หวั่นใจชำรุด มนุษย์ค้างคาว
ห่วงคนตื่นเช้าจาทำเธอให้เปลี่ยน
ห่วงเธอเป็นชุด มนุษย์ค้างคาว
หวั่นคนตื่นเช้าจะเอาเธอไป
ตามันก็ลายถ้าเจอแดด กลางคืนก็ตาใสแจ๋ว
ที่คุ้นเคยก็ดวงดาว ดวงไฟ เสียงดนตรี
ผิดเวลาอย่างนี้ไม่ค่อยดี ที่ไม่มีเวลาให้มากพอ
แต่ใจก็ซึ้งคิดถึงเธอ
(*,*,*,*,*)
ไม่ได้โดนหรอกก...แค่อยากเอามาลง
เพลงนี้ทำให้หวนคิดถึงสมัยเด็กๆ มันได้กลิ่นไอของช่วงเวลานั้น ฮิตเชียละตอนนั้น..555
ตอนนี้รู้สึกสบายๆนิดๆเพราะดีไซน์ฟันน จบแล้วเฮ้อ...เฮ้อ แต่ก้อยังมีต้องส่งPortอีก เฮ้อ...เฮ้อ
เอาไปฟังกัน
17 February วันแห่งความรัก...14 FEBRUARY 2006...VALENTINE
เริ่มมาก้อตอนเช้าโดนลากกออกมาจากบ้านแต่เช้า เพราะคุณคนมีดวงงเอาดอกไม้ไปให้เขาคนนั้นที่หอ..มันดันลืมเอาของชิ้นเอกมาแถมดันไม่กล้าเดินไปฝากยามให้ต้องให้กูกะไอ้ตี๋เดินไปฝากให้อีก(อายเป็นนะเว้ยย)และมันก้อเอาไปฝากให้คนคุมรถให้ต่ออีก...อืมมม คิดดีทำดีนะลูก
พอมาถึงมหาลัยก้อให้ดอกกุหลาบสีชมพูสดใสสวยงามที่เลือกเองกะมือ1กำ แก่พวกแม่บ้านวัยทองทั้งหลายย555...ถึงมันจาดอกละ2บาทแต่มันเป็นช่อดอกสีชมพูที่สวยที่สุดในประเทศไทยนะเว้ยยเพราะกูเลือกฮิๆ...แต่ไอ้ตี๋ดันลืมหยิบพวกมาลัย สส.มามอบให้อีอุ๋ม555(ตั้ง50บาทแนะ)อุตส่าจาให้คล้องถ่ายรูปทีละคนเลยไม่มีรูปอัพสเปสเลยย...ฉากสำคัญต่อมาคือแชปให้ดอกไม้ช่อโตกับเค้าคนนั้น...และฉากสำคัญสุดๆก้อต้องยกให้ฮะเอ๊าะให้ดอกไม้(ที่ช่อใหญ่กว่าเหนนๆเลยย)กับของขวัญห่อสวยงาม(แหม...มันร้อนแรงทุกองศาจีงๆนะเนี่ย)แก่อากิ๋ม(น่าจับมันทั้งคู่ไปนึ่งในซึ้งจิงๆ)
ดีใจด้วยนะที่ในที่สุดมึงก้อได้เปิดอกซะที(การปิดๆกลั้นมันเหนื่อย...กูรู้ดี)หลังจากนั้นตัวผมกับคนมีดวงก้อนำดอกไม้คนละดอกและชอคโกแลตไปให้อาจานตั๊ก(หวังจาได้เวาลาเรียนที่โดนหักครึ่งไป4-5ครั้งกลับมา)พอเอาไปให้ก้อโดนตอกกลับมาว่าว่าชั้นไม่รับแล้วก้อหยิบชอคโกแลตชิ้นนึงแล้วสะบัดตูดเชิดใส่โดนด่าอีกตะหาก(แต่ก้อขำๆ)แล้วก้อนั่งปั่นงานในDESIGNในช.ม.จานตั๊ก จนเส็ดแต่คนมีดวงมันมัวแต่นั่งดีไซน์อยู่นั่นแหละแล้วก้อไม่ได้วาดซะทีสุดท้ายก้อวาดไปหย่อมนึงง..ไอ้ลุง555 พอลงมาข้างล่างกินโน่นกินนี่แล้วก้อจำเป็นต้องไปช่วยงานอีอุ๋มเพราะไม่เส็ดมันไม่ไปแถมจายึดกระดิ่งอีกก...ก้อเลยยยยกขบวนกันไปทำงานที่หอ...โดนจิกหัวใช้งานเป็นข้าราชบริพาน(หรือขี้ข้านี่เอง)ส่วนเจ้าตัวคุณอีอุ๋มนอนกระดิกขากระเพื่อมๆดูทีวีสบายใจ ทารุณกรรมเหนๆๆ...ทำงานไปคุณแชปก้อดีไซน์งานให้คุณหนมไปแล้วให้กูวาดมึงจาดีไซน์อาไรยากนักหนานี่ไอ้บังดีไซน์กระทั่งหน้าตัวเองยังต้องมีดีไซน์55555...ส่วนอีกิ๊บก้อเดินยั่วรอบห้องเสมือนว่าไม่มีงานในขณะที่กูทำงานงกๆทุกๆงานที่ไม่ใช่ของตัวเอง...โต๊ะก้อไม่มีให้..ต้องทำงานพื้น วาดไม่ดีก้อโดนจิก ตบ กัด ทุบ กระโดดโคลสลาย ดรอปคิก จรเข้ฟาดหาง หนุมานถวายแหวน(เว่อรไปนิดนึง)พอทำงานเส็ดก้อยกขบวนกันไปรีวายยย...
มาถึงรีวายยก้อปามานเกือบ4ทุ่มมแล้วโคดดีใจเลยที่มาทันดูลิบตา ได้โต๊ะหน้าเวทีเลย...เปนโต๊ะยืนนะเพราะไม่มีเก้าอี้...ประชากรก้อมีกันอยู่5ตัวนะได้แก่ อีอุ๋ม..อีกิ๊บ..ไอ้แชป..ไอ้ตี๋..และฮะกูเองง(แล้วก้อมีไอ้ฉัตรมาแจมด้วยย) แต่วันนั้นเหมือนวันสมาคมเอกมัยอินเตอเพราะรุ่นพี่รุ่นน้องอีอุ๋มเต็มร้านเลยย แล้วก้อเริ่มต้นด้วยการเปิด100piper1ขวดที่ไม่เข้ากับบรรยากาศวันเลย น่าจากินสักชีวาสไรปามมานเนี้ยแต่ทำไงได้ก้อมันไม่มีตังงง ขนาดน้ำแข็งยังต้องมีให้กิ๊บไปตบเพื่อนมันมาบ้างเลยย แล้วก้อเริ่มขยับแข้งขยับขากันน เรื่องฮาก้อมีอยู่ว่าสักพักคนมันเต็มร้านจนไม่มีโต๊ะ ตอนนั้นโต๊ะเราไม่มีโต๊ะชงเหล้า(โต๊ะสี่เหลี่ยมเล๊กที่ไว้วางวางเหล้ากะมิกเซอร์ถ้านึกไม่ออกเจอกูค่อยถามละกันน)แล้วอีอุ๋มก้อหันไปเหนโต๊ะนึงพอดีก้อเลยลากมาแล้วมีคนยื้อไว้แต่อีอุ๋มก้อพยายามดึงมาแต่เค้าก้อดึงกลับไปเพราะจิงๆแล้วนั่นคือโต๊ะของเค้านี่เองงง55555(ถึงมันจาดูไม่เหมือนโต๊ะเลยก้อตามม555) วันนี้เต้นกันมันส์มากกก ได้จับมือกับ ร้องนำ(ลิบปตะพันลพ)ของลิบตาด้วย สะใจมากกกที่ได้เต้นหน้าเวที ฮิๆ
รู้สึกว่างานต่อไปจาเป็นบอดีสแลม ต้องไปๆ ช่วงนี้ติดรีวายยวะไป3อาทิดติดแล้วเนี่ยยย
ขากลับ ก่อนเข้าหอก้อไปกินบะหมี่หน้าหอ แล้วก้อกินใส้กรอกอีสาน อีอุ๋มยัดพริกใส่ผักให้กินแล้วให้ไอ้ตี๋ขับหนีต้องวิ่งตามรถอีก...ทั้งเผ็ดทั้งเบลอ แค้นมากก กัดขาอีอุ๋มไป1ที..แง่งๆ
พอถึงหอได้ก้อเดินสะบัดกางเกงขึ้นเตียงโปะเรียงกัน6ตัว...
HAPPY VALENTINE's DAY นะจ๊ะทุกท่าน
ไข่ย้อยกล่าวไว้ว่า"ชั้นรักแกว่ะ"...
14 February ลมเย็นๆ...กับใจเหงาๆวันที่ไม่มีแดด กับ ลมพัดเย็นๆๆๆๆๆๆมากๆ(อย่างกับไม่ได้เดินอยู่เมืองไทยแนะ)
โดนลากไปสแยมตั้งแต่เช้า ตอนแรกก้อออกจาขี้เกียจมากๆๆๆ แต่อากาศดีมากๆๆๆมันจึงคุ้มค่าที่ได้ออกไปเชยชมกับอากาศที่แสนดีข้างนอกนั่น.....
ไปดูไอ้บังกับไอ้ตี๋อ้วน เลือกซื้อของ... เห็นไคๆเดินซื้อของหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส ในบรรยากาศวาเลนไทน์ที่กำลังจะมาถึงในวันรุ่งขึ้น...
แต่ตัวเองกลับเหงาๆกับบรรยากาศแบบนี้ ทั้งที่วันนี้เห็นของอะไรก้อชอบอันนั้นชอบอันนี้เต็มไปหมดอยากซื้อนู่นอยากซื้อนี่...แต่ซื้อไปก้อไม่รู้จะให้ใคร...ถ้าซื้อให้ไม่รู้เค้าจาอยากได้ของๆเราที่ซื้อให้รึเปล้า...จาอยากรับของๆเรามั้ยยย...ก้อเลยเดินเตร่เลือกซื้อของไปเรื่อยๆ ชื่นชมกับบรรยากาศเย็นๆและรอยยิ้มของคนมากหน้าหลายตา...
จากนั้นก้อมุ่งตรงสู่ปากคลองตลาด...ที่ปกติถ้าไม่ต้องการรของจาไม่เหยียบเข้าไปเด็ดขาดเลย...แต่วันนี้กลับเดินด้วยยบรรยากาศสบายๆเย็นๆเดินเท่าไหร่ก้อได้...แล้วก้อเลือกซื้อดอกไม้กันนนน(เด๋วพุ่งนี้ก้อรู้ว่าจามีเซอไพรซ์ยังไง...555แอบขำ)หลังจากนั้นก้อมุ่งตรงสู่ข้าวสารหมายจาได้กำไรข้อมือและเท้า(เพราะยึดอีอุ๋มมาหลายวันแระ...)แต่ร้านดันปิด(โอ้มายก๊อดดด...คงจาใส่ของมันต่อไปอาจเป็นการยักยอกได้...ไม่ดีๆเลยต้องยึดชั่วคราวต่อออ)ก้อเลยไว้มาซื้อวันอื่นและกันน...
พรุ่งนี้คงเป็นวันดีๆ1วันที่จาได้เห็นเพื่อนๆมอบความ และ ได้รับความรักจากใครหลายๆๆคน
ขอเพื่อนๆที่รักของผมทุกคนสมหวังในความรักเถิดนะ....
สำหรับวันวาเลนไทน์แล้วการให้ ไม่จำเป็นต้องคิดมันต่อไปไกล...มันมีความสุขตอนที่เราคิดจาให้เค้าและได้ให้เค้านี่แหละ... ปล.วันนี้ได้ทำบุญด้วย
สำหรับวันนี้DJ.ไข่ย้อย ให้เพลงนี้ไปเลยยย
12 February
04 February REWIND>>>ไปถึงรร.สายไปถึงได้ไม่นานก้อประกาศผลแล้ว รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยที่แสดไม่ได้อะไรเลยอีกแล้ว(ก่อนหน้านี้กูนึกว่าไม่ได้เชียร์ก้อต้องสแตนนะแต่แบบว่าไม่ได้ก้อเลยแอบผิดหวังน่ะ) สงสารเด็กว่ะ เห็นไอ้วิด ไอ้โมร้องไห้แล้วก้อนึกถึงตัวเองเมื่อปีที่แล้ว(กูว่ากูเข้าใจความรู้สึกแบบนี้ดีนะ)
ผลอันดับการแข่งขันมีดังนี้
แสตน-1.George 2.Martin 3.Louis
เชียร์-1.Edmund 2.George 3.Gregory
ส่วน SAINT MARY นั้นได้ใจ......
ถึงเราจาแบ่งเป็น7สาย7สีแต่สุดท้ายเราก้อรวมกันเป็นSaint Gabriel อยู่ดีนะ
วันนี้แค่ได้ขึ้นไปร้องเพลงรวมกับศิษย์เก่าก้อสะใจแล้วแค่นี้ก้อคุ้มที่ได้มา ได้ความรู้สึกที่กลับไปเป็นเด็ก ม.4ม.5อีกครั้ง
*****************
ตกตอนเย็นก้อไปกิน3ย่านก่อน แล้วพวกไอ้อุ๋ม เต้ หนม หนิง แมก ตี๋ ไปรีวายย ก้อเลยลาก ไอ้อ้วน ป๋า เติ๊ก เจน ไปด้วย.....ตอนแรกดูบรรยากาศไรเงี้ยนึกว่าจาไม่มันส์ซะแล้ว แล้วสักพักนี่โคดมันส์อะ กินRed Lable กันไป4ขวด เละทุกตัวววว.....กินกันหนักจิงๆวันนี้ คิดเงินออกมา5800 โอ้แม่เจ้า...ถึงกะหยุดคึกไปแป๊ปนึงเลยย แต่จิงๆก้ออยากไปรูทนะ แต่มึงพูดช้าอะป๋า...
แล้วตอนท้าย ไอ้บัง เตี้ย ลุง เข้ รา เต่า ก้อตามมา...ถือว่าเป็น1คืนที่เมาเอ้ยย มันส์มากกเลยละ
คำคมวันนี้
ความรักมันก้อเหมือนคลื่นวิทยุมันต้องมีการปรับการจูนเข้าหากัน ไม่มีใครเกิดมาเพื่อคู่กันเป๊ะๆหรอก
02 February ทรวยชิหายยยวันนี้ก้อตื่นสายตามเคยเพราะเมื่อคืนไปกินปั๊มโจะมา...กะLOUIS-MARYถึงจาไม่ครบเซตแต่ก้อเฮฮาตามแบบLMนะ พอไปถึงคณะก้อดันไม่มีเชคชื่อ ไม่มีส่งการบ้าน ไม่มีควิช (เอ๊ะกูมาทำไมเนี่ย) ก้อเลยจาไปวังหลัง แต่ต้องไปร้านตัดผมกะไอ้ตี๋กะไอ้แชปก่อน...แล้วเรื่องของวันนี้ก้อเกิดขึ้นเป็นความทรวยที่ซับซ้อนซ่อนเงื่อน สามารถทำการแจกแจงได้ดังนี้
1.หาที่จอดรถไม่ได้ ต้องไปจอดหน้าร้าน (จอดได้ถึงแค่บ่าย3) นั่งเพลินไม่เห็นตำรวจโดนล็อกล้อเสีย200
2.ยังไม่ทันถึง1ช.ม.เสียค่าปรับเสร็จก้อขับออกมาแต่ไม่รู้ว่าเป็นทางวันเวย์โดนโบก เสียอีก100
3.ตังหมดอดไปวังหลัง
4.ตี๋และบังไม่พอใจในหัวตัวเองสักเท่าไหร่
5.จาซื้อเสื้อเลือกแล้วควักกระเป๋าตังออกมาเพิ่งรู้ว่ายังไม่ได้เงินคืน
6.ความทรวยสูงสุด คือ ไอ้ตี๋ขับรถไปจูบตูดเค้าตอนกูนั่งแท็กซี่กลับบ้าน
มึงต้องเอาพระมาห้อยแล้วนะไอ้ตี๋.....
สัพเพสัตตา
เหนื่อยวะวันนี้
ทำอะไรผิดหรอ...คิดถึงมากกกนะ
 ขอให้ไร้โศกหมดทุกข์หมดภัยกันถ้วนๆหน้านะ...โยมม |
|
|
